Marathon Amsterdam 18 oktober 2026

Richard Maatman liep op 18 oktober zijn eerste marathon. Hij maakte een mooi verslag, lees het hier:

Amsterdam - m'n eerste Marathon....

Op m'n 22e, zou ik samen met een vriend van mij de marathon van Amsterdam lopen. Doel was toen onder de 3 uur, we hadden al een keer samen 35 km in 2,5u gelopen dus waren in vorm. Helaas raakte m'n "loopmaat" 2 weken voor de marathon geblesseerd. En onder het mom van "samen uit - samen thuis" besloot ik solidair te zijn en niet te starten, onder het mom van "ach zo'n marathon kun je ook nog wel een keer lopen als je 40 bent.....". Niet realiseren dat vanwege werk, andere levensfase, kinderen, blessures, etc. etc. prioriteiten anders komen te liggen.....

Kortom het kwam er nooit van, maar toch bleef het kriebelen....

Inmiddels is het 35 (!) jaar later en krijg ik afgelopen voorjaar een KLM frequent flyer nieuwsbrief waarin staat dat ze als sponsor van de Amsterdam Marathon nog een aantal extra startkaarten beschikbaar hebben. Ik vraag m'n jongste zoon Marten : "zullen we samen de marathon lopen ?", waarop hij "Ja, da's goed" zegt en 2 clicks later hebben we 2 startkaarten kunnen bemachtigen.

Van de Olympus trainers (nogmaals dank !) krijg ik een trainingsschema, en zo'n 4 maanden voor de race beginnen we gericht te trainen. Al werd er vanwege slechte achillespezen en tijdsgebrek wel regelmatig van het schema afgeweken. 6 weken voor de marathon krijgt m'n zoon tijdens voetbalwedstrijd een zware tackle te incasseren en raakt geblesseerd. Voor hem geen marathon, maar nu besluit ik gewoon door te trainen en wel te starten. De beschikbaar gekomen kaart zet ik op de Olympus-app-groep en binnen 10 seconden reageert clubgenoot Norbert Vullings dat hij de kaart wel wil overnemen en begint hij 6 (!) weken van tevoren nog met z'n marathon training.

Dan is het 18 Oktober. We zijn bij de start in het prachtige Olympische stadion van Amsterdam. Bij het KLM-house kunnen we nog 2 koffie krijgen en een paar bananen, en gelukkig droog en warm staan, want het regent.... Rond 09.15u vertrekken we, en ondanks de regen is de sfeer fantastisch, en staan er al veel mensen langs de route. Op basis van advies van vele ervaren clubgenoten heb ik me voorgenomen rustig te starten. Het doel is namelijk uit lopen! Maar stiekem hoop ik dat het me gaat lukken om onder de 4 uur te blijven. Van het Olympisch stadion gaat het naar het vondelpark, en daarna lopen we DOOR het Rijksmuseum waar een strijkorkest klassieke muziek aan het spelen is, heel bijzonder.... Norbert en ik lopen in de flow van de deelnemers en in de drukte kun je eigenlijk niet sneller of langzamer lopen. Ik zie na 5 km dat we 10 sec/km sneller lopen dan eigenlijk gepland, maar het gaat makkelijk en het voelt als één lange polonaise. We zien onderweg veel bijzondere mensen langs de kant maar ook tussen de lopers. Na een km of 8 halen we nota bene iemand in die de marathon op badslippers aan het lopen is ! Bij km 11 stop ik even bij een verzorgingspost, 1 gel, 1 bekertje water en ½ banaan, en weer door. Ik heb me voorgenomen vanaf nu elke 7-8 km hetzelfde te doen, want volgens het welgemeende advies van clubgenoten moet je blijven eten en drinken om de "man met de hamer" te voorkomen. Nu volgt het stuk langs de Amstel, eerst 6 km naar het Zuiden, dan in Ouderkerk de brug over en weer terug. Het gaat nog steeds lekker maar merk dat ik me al iets meer inspan dan dat ik eigenlijk van plan was.

Dan passeren we de boog dat we halverwege zijn. We komen door in 1u 52, en bedenk ik me dat ik vanaf nu maar 6 min/km hoef te lopen om toch binnen de gewenste 4u te komen. Het feit dat vanaf nu elke stap je een stap dichter naar het Olympisch stadion brengt geeft een kick. Maar gedurende de 6 km langs de Amstel omhoog hebben we wel een flinke tegenwind en ik merk dat kuiten en achilles stijver worden. Na zo'n 26 km verlaten we de Amstel en gaan rechtsaf onder het viaduct van de snelweg door richting Zuidas. Hier staat het werkelijk afgeladen met mensen met heel veel (en luide) muziek langs het parcours. Wat een enorme sfeer ! Luidkeels worden we aangemoedigd, en Norbert heeft inmiddels een nieuwe bijnaam gekregen van het publiek, nl. "Marten" zoals op z'n startnummer staat. Ondanks de kick van het publiek begint het nu toch wel wat zwaarder, en kuiten en achilles beginnen stijver te worden, ik denk bij volgende verzorgingspost (km 28) moet ik maar even gaan rekken. Bij de verzorging in de massa neem ik weer de gel, de beker drinken en 1/2 banaan en weer door, maar vergeet te rekken. Ik zie dat Norbert een snellere "pits-stop" gemaakt heeft en al zo'n 50 m verder is.

Maar dan rond km 29 voel ik plotseling vanuit de achilles een strekking en steek en m'n linker kuit slaat vast. Ik kan niet meer hardlopen. Door mijn hoofd flits: "het zal toch niet waar zijn, nu gaat het zo goed en overkomt me dit en kan ik de marathon niet uit lopen...." Ik probeer onmiddellijk te rekken, sta in de brandnetels en hinkelend/strompelend/loop ik verder. Dit worden zo nog 13 héééééle lange km's denk ik....., maar "stoppen is geen optie". Gelukkig na zo'n moeizame 1,5-2 km begint de kuit weer iets soepeler te voelen. Ik probeer nu zo gecontroleerd mogelijk m'n voeten neer te zetten en door te lopen. Elke stap doet pijn, maar het gaat steeds iets beter en m'n km-tijd duikt weer onder de 6 min. Op dit stuk van het parcours staan minder mensen aan de kant, en de kilometers beginnen nu toch wel langer te voelen.

Dan nadert het "magische 35km-punt", waarvan iedereen zegt dat het na 35 km verschrikkelijk zwaar wordt en je per definitie "de man met de hamer tegenkomt". Echter ondanks dat het in dit deel werkelijk zwart van de mensen ziet, zie ik de "man met de hamer" er niet tussen staan. Wel heel veel gek aangeklede mensen, spandoeken, mensen met toeters, trommels etc. etc. die iedereen enorm aanmoedigen langs het stuk over de Stadhouderskade. Liep iedereen in het begin hetzelfde tempo, nu zie je grote verschillen. Ik zie dat veel deelnemers regelmatig moeten stoppen en het erg zwaar hebben, maar wordt ook zo nu en dan ingehaald door mensen die er nog een wonderbaarlijke lange eindsprint weten uit te persen. Het lukt me om m'n oorspronkelijke tempo vast te houden en geconcentreerd door te lopen.

Na 39 km linksaf weer het vondelpark in, nog maar 3 km te gaan ! Ik heb nog iets over en in het vondelpark loop ik Norbert weer achterop, en gaan we samen verder. Dan het vondelpark uit, linksaf, nog maar 1,5 km.... Na 1 km rechtsaf en zien we het Olympisch stadion liggen, wat een enorme sfeer en kick als je het stadion binnenkomt. Zowel Norbert als ik komen na 3u48 over de finish. Met veel voldoening krijgen we de grote en zware medaille omgehangen. Na 35 jaar uiteindelijk toch m'n doel bereikt, "de aanhouder wint"...!